PlayNoord! Dag 2

Verslag

Op 15 oktober 2011 werd voor de tweede keer PlayNoord gespeeld. Dit was de tweede sessie van drie in drie dagen en verassend genoeg zijn de resulaten weer heel anders dan dag 1. Hieronder vind u een kort verslag met links naar extra informatie.

De stad in wording van bovenaf

//Arnold Reijndorp – Spelleider
Kees Diepeveen – Burgemeester
Tess Broekmans – Gemeente/Advies
Hans Vermeulen – Ontwerper/Advies
Remy Vlek – Culturele instelling
Marc Noyons – Culturele instelling
Klaar van der Lippe – Ondernemer
Willem Velthoven – Ondernemer
Han Michel – Ontwikkelaar
Erik Armorie – Bewoner
Oswaldo Rensum – Bewoner
Bart Stuart – Activist//

Wederom heet Ekim Tan iedereen welkom. Tijdens de uitleg wordt er nog zorgelijk gekeken, maar de sfeer ontspant zodra er over Buiksloterham, Overhoeks en Van der Pek nagedacht mag worden. De burgemeesters worden aangesteld en dan is er ruimte voor ideeën. Iedere aanwezige kan zelf kiezen van welke van de drie wijken hij/zij burgemeester wil worden. De burgemeesters moeten eerst gezamelijk bekend maken wat hun visie voor hun eigen wijk is. Vervolgens mogen ze ieder twee voorstellen doen. Een daarvan moet de leefbaarheid vergroten, de andere moet winst opleveren. Er zit alleen één addertje onder het gras. Je mag geen voorstellen doen in je eigen wijk.

Ideeen voor de Kop van Noord

De burgemeesters van Van der Pek (Oswaldo Rensum, Hans Vermeulen, Tess Broekmans, Klaar van der Lippe) zien hun buurt als een eiland. Dat is mooi, maar het heeft wel verbindingen nodig om uitwisseling aan te kunnen gaan met de rest van Noord en met name Buiksloterham, Overhoeks en Centrum. Daarom moet de pontfrequentie en aantal omhoog. Noord moet het SoHo van Amsterdam worden. SoHo staat voor sociaal holland, sociale betaalbare woningbouw met veel mogelijkheden. Buiksloterham lijkt het meest geschikt als partner in deze transformatie, maar ook Van der Pek kan hierin meespelen.

Voor de burgemeesters van Overhoeks (Bart Stuart, Remy Vlek, Marc Noyons) is duidelijk dat er geïnvesteerd moet worden in hun buurt. Het is nu nog een grote witte vlek en moeilijk te vinden voor mensen die er niet wonen. Een leuke invulling op korte termijn lijkt essentieel voor de vindbaarheid van Overhoeks. Er is behoefte aan culturele invulling – theater, park, identiteit. De sterke kant van Noord en daarmee Overhoeks is Media. Samenwerking en burgerintitiatief mogen een grote rol krijgen in de ontwikkeling.

De burgemeesters van Buiksloterham (Willem Velthoven, Erik Armorie, Han Michel) willen dat er een schaalverkleining plaatsvindt. Bestaande kavels worden in kleinere kavels ingedeeld en uitgegeven voor kleinere bedrijfjes en ondernemingen. Door Buiksloterham een eigen belastingsysteem te geven, wordt ondernemen in buiksloterham nog aantrekkelijker. Ook vinden zij de verbindingen erg belangrijk. Ze willen verbinding met de stad en met het NDSM terrein verbeteren en intensiveren. Fietspaden moeten de verbinding met de overige gebieden en het water vergroten.

Hier kun je een uitgebreider verslag lezen van de voorstellen die gedaan zijn door de deelnemers.

Er wordt weer een grote nadruk gelegd op verbindingen leggen, dit kunnen bruggen, fietspaden of openbaar vervoerpunten zijn, maar iefst 7 van de 18 voorstellen gaan over het verbeteren van de verbindingen. Wat ook verassend is ten opzichte van vorige keer is dat er veel aan recreatie (6) wordt gedacht, maar veel minder aan toerisme (2). Twee voorstellen gaan heel specifiek over de markt op Mosveld en nog eens twee voorstellen gaan over het opknappen van de openbare ruimte in Van der Pek. Het overgrote deel van de ingrepen gaat specifiek over het verbeteren van de woon en verblijfskwaliteit.

Nog een verassende ontwikkeling zijn de voorstellen voor een Wietverzamelgebouw en het verplaatsen van de prostitutie uit het centrum naar Buiksloterham. Dit lokt een heleboel hilariteit uit, maar er ontstaat meteen ook een discussie of dit wel gewenste functies zijn in noord. Misschien dat de belastingvrije zone er iets mee te doen heeft.

Verassend genoeg zijn er ook verschillende voorstellen die zonder dat de spelers het weten precies hetzelfde zijn qua locatie en doel als op dag 1 voorgesteld. De Metrohalte, de Pontverbinding, de jachthaven, de route langs het water, de brug tussen Van der Pek en Overhoeks en het uitbaten van de bovenste verdieping van de Shelltoren. Er ontstaat direct een discussie over wenselijkheid van een hogere frequentie pontverbinding versus een metrohalte. Omdat je op de pont wel je fiets mee mag nemen en in de metro niet wordt bij herstemming massaal gestemd op de Pont.

Bouwen aan Overhoeks

In de middag verplaatst het spel zich naar een schaalmodel van Overhoeks. Het braakland is het speelterrein en de deelnemers krijgen allemaal een rol toebedeeld die dicht bij hun echte betrokkenheid bij Overhoeks ligt. Hun rol bepaalt hoeveel m2 ze maximaal per beurt en in totaal mogen bouwen. Een ontwikkelaar kan veel meer bouwen dan een bewoner. Bovendien bepaalt de rol hun doelstellingen. Een woningcorporatie zal met name woningen en voorzieningen bouwen terwijl een ondernemer zich juist moet focussen op het verdienen van geld met het opstarten van ondernemingen. Het spel wordt simultaan gespeeld in 10 ronden, elke ronde vertegenwoordigt een jaar. Na de 5e ronde en aan het einde van het spel kan gestemd worden. De projecten met de minste stemmen moeten wijken terwijl de projecten met de meeste stemmen uitbreiding krijgen.

Burgemeester Kees Diepenveen is zojuist aangesteld en spreekt de mensen toe. Hij pleit voor een plek in Amsterdam die de vrijheid en creativiteit van de 21e eeuw belichaamt. Een Off-Broadway waar de nog-niet-gevestigde-creatieve-orde van Amsterdam zich thuis voelt en ruimte heeft om te experimenteren. Hij wil dat we op zoek gaan naar de kleine schaal. Consument wordt producent, duurzaamheid op kleine schaal vergroot de betrokkenheid. Noord wordt een gebied met een verregaande mix van wonen en werken op kleine schaal.
Lees de hele toespraak hier.

Het bouwen aan overhoeks begint langzaam. Na de eerste ronde moet activist Bart zich nog verdedigen dat er nets te vetoën valt. De enige die hard aan de slag gaat is Klaar, zij legt de basis voor haar SoHo (Sociaal Holland) zorgcomplex waar wellness en zorg samen een commercieel concept vormen. Willem begint ook erg ambitieus, maar zijn toren wordt direct geveto-ed door de gemeente. Langzaam breidt het bouwen uit. Hans, als ontwerpadviseur is vooral bezig initiatieven te clusteren en aan te sluiten op de weg. Er wordt veel gebouwd voor creatieven.

Later in het spel bouwt willen zijn toren weer, nu groter en met een verhaal erbij. En warempel, de toren wordt slanker gemaakt, maar mag blijven staan. Han is in het begin van het spel rustig aan het bouwen geslagen met kleinschalige gemixte woningbouw en breid dit langzaam uit langs de wegen. Hiertegen wordt door Bart bezwaar gemaakt. Hij probeert mensen te vinden om zijn veto te steunen, maar omdat iedereen wel iets heeft aan te merken op het plan, maar de meningen te veel uiteenlopen, gaat het veto niet door. De klachten gaan vooral over gebrek aan samenhang, gebrek aan samenwerking met andere partijen, ontoegankelijkheid en concurrentie. In de laatste twee ronden wordt hard gewerkt om vooral het gebrek aan samenhang en samenwerking te verbeteren. Zelfs de toegankelijkheid wordt beter.

De ruimdenkendheid van de morgen is wel verdwenen. De zorg dat ongewenste zaken uit de rest van de stad in noord terecht komen is zo groot dat het composteerbedrijf van Bart maar net mag blijven en het zorgbordeel van Klaar direct een veto krijgt. Zij zet deze meteen om in een blijf-van-mijn-lijfhuis.

In de 4e ronde starten Bart en Hans een kraakactie, occupy overhoeks, verassend is dat iedereen enthousiast is over de losse sprawl van woningen en groen en na één jaar wordt deze actie al gelegaliseerd en uitgebreid. In het verhaal later ontstaat een soort symbiose tussen de enorme toren van Willem en het kleinschalige occupy gebied. De een voedt de ander een andersom.

Na de 5e ronde moet en twee keer gestemd worden omdat er twee projecten in de middenmoot uitkomen. De onbetwiste winnaar is verassend genoeg het Occupy project van Hans en Bart. Verassend genoeg wordt er ook goed gestemd op het project van Han waar eerder zoveel commentaar op was, en de toren van Willem. De grote verliezer is het cultuurpark van Remy.

Voor een preciezer verslag van de eerste stemronde klik hier. Voor het verslag van de tweede stemronde klik hier.

De plannen in de eerste vijf ronden lijken zich allemaal te focusen op het deel van overhoeks dat helemaal leeg was en grenst aan Buiksloterham en Van der Pek.

Na het stemmen wordt er meer gebouwd richting het IJ en de bestaande bebouwing. Han breidt zijn plan uit richting de bestaande bebouwing van Overhoeks en Klaar en Tess gaan aan het werk met het waterfront en de strook waar het EYE instituut in ligt. Tegelijkertijd wordt er volop verdicht. Een poging om een manege bij het IJ te bouwen wordt genadeloos gestopt. Geen paarden bij overhoeks. Verassend is ook hoeveel er gebouwd wordt aan groen. Lege gebieden worden opgevuld met alle vormen en soorten groen.

Bij het stemmen valt het op dat er vooral wordt gestemd voor de projecten waar veel discussie over is geweest. Het lijkt wel alsof een felle discussie draagkracht genereert. Ook onder eerdere tegenstanders. Zo zijn uiteindelijk de grote winnaars; Het wilde Wonen – voorheen Occupy, de intensieve stedelijke laagbouw van Han, en de strip hoogbouw met de toren van Willem en het SoHo van Klaar.